Czy Somatic Experiencing (SE) działa? Praktyki SE dla uzdrowienia – Monica LeSage – TEDxWilmingtonWomen
„W październiku 2007 roku czułam się całkiem dobrze. Właśnie skończyłam wspinaczkę na drugiej co do wysokości w kraju ścianie wspinaczkowej, i kiedy jechałam tymi wąskimi drogami na spotkanie z niektórymi współpracownikami podczas tej podróży służbowej, pojawił się problem. Drogi w Filadelfii są tak wąskie, ponieważ jest to jedno z najstarszych miast w Stanach Zjednoczonych.
Nie zauważyłam, że sygnalizacja świetlna na moim skrzyżowaniu była czerwona. Widziałam światło przede mną. Było zielone.
Więc byłam na środku skrzyżowania, gdy z drugiej strony nadjechała taksówka. Gdy taksówka we mnie uderzyła, mój samochód przetoczył się półtora raza, uderzył w latarnię uliczną, obrócił się w drugą stronę. Uwolnienie mnie z auta zajęło strażakom trochę czasu.
W tamtej chwili pomyślałam sobie: nic mi nie jest! A przynajmniej tak mi się wydawało. Ale ze względu na typ wypadku zabrali mnie do szpitala i potraktowali jako pacjentkę po ciężkim wypadku. Oznaczało to, że cztery osoby cięły mi ubrania, rozbierały mnie, kłuły, by pobrać krew, a przez cały ten czas słyszałam, jak to samo działo się z dziewczyną, która siedziała na tylnym siedzeniu taksówki.
Wtedy zaczęłam się trząść. Ponieważ obawiano się, że powodem, dla którego znalazłam się na tym skrzyżowaniu, było to, że byłam nietrzeźwa, nie podano mi żadnych leków. Więc, czekając na wyniki badań krwi, leżałam tam, trzęsąc się, zziębnięta, sama, nie znając nikogo, ponieważ w tamtym czasie mieszkałam w Kalifornii, czyli po drugiej stronie kraju.
Sześć miesięcy później powiedziałam mojej fizjoterapeutce: Cieszę się, że nie wiedziałam, że to będzie bolało przez sześć miesięcy, bo nie wiem, jak przetrwałabym te ostatnie sześć miesięcy, gdybym wiedziała, że to potrwa tak długo. Sześć lat później, kiedy zadzwoniłam do mojej terapeutki, Nancy Bement, i powiedziałam jej: Nigdy nie miałam dnia bez bólu, nie mogę pracować, nie mogę nawet pościelić łóżka, nie mogę odkurzać, mam napady lęku, napady depresji, nie wiem, co robić. Ale to był dzień, w którym wszystko zaczęło się zmieniać.
Nancy Bement jest terapeutką, która uczy procesu zwanego Somatic Experiencing. I to jest powód, dla którego jestem tu dzisiaj. Somatic Experiencing stworzone przez Petera Levine’a.
To jest proces, którego uczy za pośrednictwem The Somatic Experiencing Trauma Institute. Nauczył Nancy, jak stosować ten proces. A teraz jest to proces dostępny dla każdego, kto zmierzył się z traumą.
Jeśli jesteście gotowi otworzyć się przede mną w tej chwili, zadajcie sobie pytanie: ilu z was, którzy mnie teraz słuchają, miało do czynienia z wypadkiem samochodowym? – ale na razie nie podnoście rąk.
Czy zostaliście zaatakowani? Czy byliście krzywdzeni w dzieciństwie? Czy straciliście kogoś i czuliście, że życie nie może toczyć się dalej? Jeśli jeszcze nie dotarłam do was i waszej historii, a co z zamartwianiem się? Ile z was doświadcza w pracy stresu, tak silnego, że kończycie dzień z trzęsącymi się rękami i zaciśniętymi pięściami? Teraz, pokażcie ręce, czy odniosłam się do waszej historii? Rozejrzyjcie się i wiedzcie, że ten proces może wam pomóc. Oto jak. Porozmawiajmy o tym procesie.
Ten proces ma około dziewięciu kroków. Peter będzie o tym mówił na szkoleniach, które prowadzi. Ale są trzy konkretne kroki, które zrobiły dla mnie ogromną różnicę.
I są to rzeczy, które możecie zacząć robić już dziś, żeby jeśli znajdziecie się w takiej sytuacji, trauma nie musiała zablokować się w waszym ciele tak, jak zablokowała się w moim. Oto kroki. Po pierwsze, musisz wiedzieć, jak oswoić się z drżeniem.
Tak jak robię to teraz tutaj na scenie. Drżenie jest naturalnym mechanizmem ciała do uwalniania energii. A kiedy mierzymy się z czymś, co jest naprawdę niebezpieczne, co nasz mózg rozpoznaje jako zagrożenie dla nas samych, na przykład występ na czerwonym dywanie, może się zdarzyć, że musimy uwolnić się od tej energii.
I nasze ciało robi to poprzez drżenie. I to, czego nie wiedziałam, wiele lat temu, na oddziale urazowym, że wszystko było w porządku, że to było bezpieczne, że to było normalne i naturalne.
Ale teraz już wiecie.
Więc jeśli zmierzycie się z taką sytuacją, możecie poczuć się swobodnie z drżeniem. Cóż, drugą rzeczą, którą musimy zrobić, jest ponowne nawiązanie kontaktu z człowiekiem lub ponowne nawiązanie kontaktu z teraźniejszością. Rzecz w tym, że trauma, a nawet silny stres, powoduje, że się zamykamy.
Nazywa się to zapadnięciem lub zamarciem, jeśli chodzi o psychobiologię tego wszystkiego. I to sprawia, że się wycofujemy. Sprawia, że chcemy się skulić.
To dosłownie powód, dla którego zamykamy oczy i możemy się skulić. Ale sposobem, w jaki się z tego wydostajemy, jest ponowne nawiązanie kontaktu, nawiązanie kontaktu wzrokowego, powąchanie czegoś. Na przykład kwiaty są fantastycznym sposobem na ponowne nawiązanie kontaktu z teraźniejszością, jeśli nie ma w pobliżu innego człowieka.
Dla mnie od lat jest to mój pies Midas. Mogłam dotknąć ciepłych uszu Midasa. I czasami mogę po prostu spojrzeć i zacząć dostrzegać drzewa, które mnie otaczają.
A potem łapię oddech. I tak właśnie odzyskujemy kontakt z teraźniejszością lub kontakt z drugim człowiekiem. I ostatnią rzeczą, którą musimy zrobić, jest znalezienie bezpiecznego miejsca w naszych ciałach.
Dla tych z nas, którzy doświadczyli traumy, nasze ciała nie wydają się już bezpieczne. Może być miejsce, które dosłownie boli. Jakbyś jechał na nartach i złamał nogę. Twoja noga będzie potwornie bolesna. Cóż, poczuj to. Prawdopodobnie nawet nie będziesz mieć wyboru.
Ale potem wyobraź sobie, że jesteś jak kserokopiarka. Kserokopiarka pracuje, a światło skanuje dokument, który leży przed nią, aby zobaczyć, co tam jest. To właśnie musimy zrobić z naszymi mózgami.
Skanować resztę naszego ciała. Znajdź miejsce, które jest bardziej otwarte, bardziej rozluźnione, bardziej połączone. Coś, co jest bardziej komfortowe.
A potem to, co robisz to, przesuwasz swoją uwagę tam i z powrotem między tym miejscem w tobie, które może boleć, które może być napięte, które może się trząść, a tym miejscem w tobie, które czuje się lepiej, jest bardziej otwarte, bardziej rozluźnione. W tym procesie nazywa się to pendulacją. Ale zobaczcie, na tym polega magia Somatic Experiencing.
W przypadku osób, które doświadczyły traumy lub znacznego stresu i przytłoczenia, niektórzy z nas chcą to po prostu wyrzucić. Chcemy opowiedzieć całą historię. To prawie tak, jakbyś chciał zwymiotować, gdy masz grypę, bo wiesz, że poczujesz się lepiej.
Trauma nie działa w ten sposób. A proces somatyczny pokazuje, że wystarczy dotknąć nawet najmniejszej cząstki energii przetrwania, a następnie pozwolić jej przepłynąć przez siebie. I to właśnie jest wyjątkowe w tym procesie.
Tak więc, podsumowując proces, trzy rzeczy, z którymi możesz odejść i być przygotowanym na stawienie czoła traumie dzisiaj. Przede wszystkim, poczuj się swobodnie z drżeniem. Następnie ponownie nawiąż kontakt z człowiekiem lub ponownie nawiąż kontakt z teraźniejszością za pomocą jednego z pięciu zmysłów.
A później spróbuj znaleźć bezpieczne miejsce w swoim ciele, a jeśli nie możesz znaleźć tego bezpiecznego miejsca w swoim ciele, przynajmniej ponownie nawiąż kontakt z teraźniejszością za pomocą jednego z pięciu zmysłów. Więc co zrobimy z tą informacją? To zależy od tego, jaka jest twoja historia, z czym dziś tu przyszłaś/przyszedłeś. Dla niektórych z nas jesteś tą osobą, która już się z tym zmierzyła.
Więc po prostu zrób mały kroczek. Zanurz palec u nogi w wodzie tego, z czym się zmierzyłeś, co przetrwałeś. Nie nurkuj.
To głęboki basen. Ale zanurzasz palec u nogi. To jest to, co robisz.
Jeśli mieszkasz z kimś lub kochasz kogoś, kto doświadczył traumatycznej sytuacji, zacznij podnosić swoją świadomość na temat tego, jak trauma wpływa na mózg. Dosłownie, wczoraj wieczorem pewien mężczyzna usłyszał, że mówię o procesie dotyczącym traumy, i powiedział: Musisz mnie wysłuchać. Chcę ci opowiedzieć moją historię.
I powiedział: Wiesz, najgorsze, gorsze niż bycie zaatakowanym przez cztery osoby, gorsze niż bycie uderzonym cegłą w głowę, jest fakt, że nikt nie rozumie, dlaczego to nadal mi przeszkadza. Straciłem mój ostatni związek, ponieważ moja dziewczyna była taką optymistką. Powiedziała: „Dlaczego po prostu nie możesz się z tym pogodzić? Nikt już cię nie zaatakuje”.
Więc jeśli jesteś bliską osobą kogoś, kto się z tym zmierzył, zacznij to rozumieć. A jeśli jesteś świadkiem takiej traumatycznej sytuacji, twoim następnym krokiem jest wiedzieć, że jeśli coś zobaczysz, jak ja, kiedy dosłownie widziałam, jak komuś odcięto palec na końcu mojego podjazdu podczas prac budowlanych w zeszłym miesiącu i dosłownie uklękłam, ściszyłam głos i powiedziałam: Pomoc jest w drodze. Zadzwoniliśmy pod numer 911.
Nie wiem, czy możesz cokolwiek teraz poczuć, ale nie jesteś sam. Pomoc nadejdzie. A potem wróciłam do domu, po tym jak karetka odjechała, i mogłam ponownie użyć tego procesu.
Ponieważ wtedy to była też moja własna trauma. Ale to jest ta moc. Więc bez względu na to, dokąd stąd pójdziesz, po usłyszeniu tych informacji, twoja historia będzie inna.
Ale nie musi to być historia straty i usztywnienia się. Może to być historia wolności. I na tym polega moc Somatic Experiencing.
Dziękuję.”
Nasze tłumaczenie filmiku TED – źródło oryginalne Does Somatic Experiencing (SE) Work? SE practices for healing | Monica LeSage | TEDxWilmingtonWomen
Oryginalne źródło:
Does Somatic Experiencing (SE) Work? SE practices for healing | Monica LeSage | TEDxWilmingtonWomen
https://www.youtube.com/watch?v=UU7eSxcBhpM
Kanał TEDx Talks
data publikacji na YouTube: 28 lut 2019
https://www.ted.com